Tag Archives: Wild West

Column NL30: Wild West

Toen de liefde zo groot werd dat ik huis en haard voor Utrecht besloot te verruilen, moest er een huis gekocht worden. Voor twee startende DINKies bleek het centrum te duur, Wittevrouwen een droom en Leidsche Rijn een nachtmerrie te zijn. Ons oog viel op de Bloemenbuurt, ondanks de waarschuwing van een in Utrecht geboren en getogen vriend. ‘Van Zuilen komt huilen’, verzekerde hij me. Eigenwijs als ik ben woon ik inmiddels alweer vier jaar naar volle tevredenheid in Utrecht West.

De grootste gewenning voor deze new kid in town bleek de route tussen huis en centrum te zijn: de Amsterdamsestraatweg. En dan met name (het gebrek aan) de heersende verkeersregels. Wie een boodschap moet doen bij Slagerij Ibrahim of Hondenboetiek Tinkerbell, brengt zijn auto niet in een parkeervak maar bij voorkeur vijf meter verder midden op straat tot stilstand. Knipperlichten aanzetten is optioneel. Je rijdt ook geen 50 op de Straatweg maar minstens 80, om de tijd die je achter een voortkruipende bus komt te zitten alvast te compenseren. Wat veel mensen bovendien niet weten is dat het fietspad langs de Straatweg eigenlijk een enorm lang zebrapad is, zonder witte strepen. Als in een reallife Carmageddon steken mensen lukraak over en ontvang je een duim of een andere vinger, afhankelijk van je uitwijkkunsten. Het heeft lang geduurd voor ik met droge oksels Utrecht Centraal wist te bereiken.

Maar nu de onvoorspelbaarheid voorspelbaar wordt en ik af en toe zelfs om me heen durf te kijken, begin ik deze Utrechtse slagader steeds meer te waarderen. Soms lijkt het wel een wereld op zich, met een bevolking die zich weinig aantrekt van wat zich verder op de planeet 030 afspeelt. Bezoekers komen en gaan, Big Bazar heette vorige maand nog Prijstopper maar café De witte raaf is al 100 jaar gewoon De witte raaf. De sfeer van de Straatweg laat zich misschien nog wel het beste symboliseren door het ‘huis van volwassenenvertier’ La Cloche: op het eerste gezicht lijkt het weinig toegankelijk, maar elke dag opnieuw staat de deur op een kier om je te laten weten dat je welkom bent.

 

Leave a Comment

Filed under Column, NL30